“Ганаруся дзецьмі”,— шчыра прызнаецца Маці

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Пры нараджэнні ёй далі рэдкае, але знакавае імя — Ефрасіння. Дзяўчынка расла прыгожай, працавітай і вясёлай. У падлеткавым узросце навучылася ткаць, прасці, вышываць, як і многія яе равесніцы. Бацькі Ефрасінні жылі ў Гарадзе і, куды ў школу хадзілі вучыцца дзеці з Ужанкі і Завітой. З апошняй вёскі хлопец пазнаёміўся з пры вабнай дзяўчынай і закахаў ся, потым заслаў сватоў. Ефрасіння бянтэжылася, чырванела, раз-пораз паглядала на яго, і дала згоду. Пасля вяселля Дзмітрый Пазняк прыв ёз маладую жонку на свой хутар у Завітую, яна як убачыла прыгожыя кусты бэзу, вялікі сад, яркія вяргіні, дык і душа заспявала. Ефрасіння любавалася шырокім прасторам, які акружаў хату, зялё- най травой, сінім небам. А потым пачаліся будні, напоўненыя штодзённымі клопатамі па гаспадарцы. У маладой сям»і нарадзіўся сынок, але пажыў нядоўга і памёр. А неўзабаве прыйшла яшчэ адна бяда — пачалася вайна.


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.