Алег Бембель: “Хай стане маленнем верш…”

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Шлях Багародзіцы

Пятнаццаць ступеней

да храма вялі

І падзялялі навечна

Жыццё на небе і на зямлі,

Чалавечнасць

і бесчалавечнасць.

 

Ступала ціха, за крокам крок

Юная Дзева Марыя.

Да святароў накіроўвала зрок,

А з неба глядзелі Святыя.

 

Бацькі засталіся

чамусьці здалёк,

А блізка – пакуты і слава,

Бо маці і бацька далі зарок,

Яе Богу аддаць і храму.

 

Міласць ці пакаранне?

Шчасце, а мо бяда.

Хвароба – гэта чаканне

У госці самога Хрыста.

 

Плыць па рацэ жыццёвай

Вечна не суджана нам.

Хвароба – дарога да Бога,

Дарога у Божы храм.

 

Схілімся ў пакаянні,

Душу ачысцім спаўна.

Хвароба – гэта чаканне

У госці самога Хрыста.

Валянціна Шчарбакова

***

Бог паслаў чалавецтву

Паратунак дзівосны:

Віфліемская зорка

асвяціла нябёсы.

І гісторыя свету пачалася нанова

Самай слаўнай падзеяй

– нараджэннем Хрыстовым.

 

Скрозь вякі напаўняе

любоўю бясконцай,

Дасылае надзею і ісціны сонца.

Найвялікшая радасць

і шчасця аснова,

Мір, дабро, чысціня –

Нараджэнне Хрыстова.

Свеча

Свеча моя, пускай и не ответишь,

С тобой одной открыто говорю.

За то, что очень преданно

мне светишь,

Свои стихи тебе я подарю.

 

Свеча моя, так,

как и я, сгораешь

И таешь от горящего огня.

Свеча моя, лишь ты одна

всё знаешь

О том, о чём сейчас мечтаю я.

 

С тобой одною

мы от счастья плачем,

С тобой одной

о прошлом дне грустим.

Пусть знаем, что не может

быть иначе,

Мы счастливыс тобой,

пока горим!

Жанна Левитан


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.