«Хай стане маленнем верш….»

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Алег Бембель.

Лёсы людзей непрадказальныя. Здараецца, жыве чалавек на зямлі, нічым асаблівым не вызначаецца. А пасля надыходзіць момант, калі нешта мяняецца: у адчуваннях, ва ўспрыманні рэчаіснасці, штосьці прымушае змяніцца, стаць іншым. У кожнага чалавека прычына для гэтых ператварэнняў свая, асаблівая. Так, несвіжанка Вера Іванаўна Мацнева ў пяцьдзесят тры гады, трапіўшы ў складаную жыццёвую сітуацыю, пачала займацца саломапляценнем, а яшчэ ёй адкрыўся дар вершаскладання. Зараз  няма, магчыма, ніводнага народнага промыслу, у якім бы не паспрабавала сябе Вера Іванаўна. А яе цудоўныя вершы напісаны на рускай, беларускай і ўкраінскай мовах. І на гэтых мовах украінка В.І. Мацнева аднолькава прыгожа гаворыць аб любові да бацькоў, да роднай зямлі — Украіны, да другой радзімы — Нясвіжчыны, на якой пражыла лепшыя гады жыцця. Гаворыць пра людзей, лёс якіх уразіў і прымусіў праліць на паперу вершы-споведзі. А яшчэ ў творах  В.Мацневай — вялікая трывога за лёс маладога пакалення, клопат аб духоўным стане нашага грамадства.

Валянціна Шчарбакова

 

Молитва

Слова и музыка Веры Мацневой

У недобрий час

В розпачі душа,

Все здасться не милим.

Свічку засвічу,

Тихо прошепчу:

— Боже, дай мені сили.

 

— Боже, поможи,

Боже, захисти,

Спокій хай для всіх буде.

Милостивый ти,

Боже наш, прости,

Боже наш, прости людям.

 

За злочинства шлях,

Ненавість в серцях,

За наркотиків опій.

Боже наш, прости

За церквів хрести,

За концтаборів попіл.

 

В ранах вся моя

Матінка — земля,

З братом брат в бою б»еться.

Де ж людська любов,

Що братерська кров

На землі кругом ллеться?

 

Може на землі

В світлі і добрі

Діткам ще пожить вдасться.

Боже, поможи,

Землю збережи,

Боже, людям дай щастя.


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.