Праца маці — асаблівая

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Вольга Канстанцінаўна Навоша вырасла ў  мнагадзетнай сям»і. Яе маці  працавала на ферме даяркай, таму, зразумела, раніцай  і ўвечары дома яе не было — трэба было завіхацца  на дойках. Самая  малодшая — Волечка — заўсёды з нецярплівасцю  чакала маму з работы, каб  прытуліцца і заснуць спакойным дзіцячым сном пад маміну калыханку.  Вядома, старэйшыя дзеці песцілі малую, гулялі  з ёю, адцягвалі ўвагу, каб тая не плакала. Але мама ёсць мама. Яна прыходзіла ў хату, прытульвала да сябе дачку, і дзяўчынка супакойвалася, усміхаючыся потым у сваіх каляровых снах…

Сёння каляровыя сны сваім чатыром  дочкам дорыць сама Вольга Канстанцінаўна. Дзяцей выхоўвае разам з мужам — Іванам Аляксандравічам, чалавекам працавітым і  гаспадарлівым. Сямейныя абставіны  Вольгі і Івана  склаліся так, што месцам іх жыхарства  сталі Сейлавічы. А вуліца, дзе яны заснаваліся, мае   светлую і добрую назву — Сонечная.

Не пералічыць, колькі ранкаў — прыемных летняй прахалодай і сцю-дзёных зімовых — прыходзілася  Вользе ўставаць, каб справіцца з дамашнімі клопатамі па гаспадарцы. Яны трымаюць чатырох кароў, нарыхтоўваюць для  жывёлы запасы на зіму. Чатыры галавы буйной рагатай жывёлы на падвор»і — нямала, і гэта значны  прыбытак у сямейны бюджэт. Дзяржава вядзе закуп малака, у мясцовую гаспадарку  прымаюць цялятак, а за гэта  выдзяляецца сена. Турбот — хоць адбаўляй.

Але яшчэ  з дзяцінства Вольга засвоіла, што працаваць трэба з душой. Вось і сёння  гэтая далікатная жанчына аддае ўсю сябе  клопатам пра дом, пра сваіх родных. Дзяўчаткі, у сваю чаргу, дапамагаюць матулі — палоць бульбу і трускалкі, рыхтаваць  закаткі на зіму і прыбірацца ў хаце.

Усеагульная любіміца сям»і — трохгадовая Ангелінка. Яе цікавасці  да ўсяго няма межаў, як у кожнага дзіцяці такога ўзросту. Дзяўчо ўжо з задавальненнем «падключаецца» да ўборкі і настойліва  трэ анучкай  аконныя шыбы (праўда, пакуль гэтага ніхто  не заўважае, бо ў ход замест анучкі ідуць самыя розныя прадметы). Што датычыцца старэйшых дачок, а гэта Вольга, Кацярына і Іна, то яны  — школьніцы, вучаніцы 10-га, 9-га і 8-га класаў. Пра маму  кожная расказвае з захапленнем і любоўю. Для дарослых дачок мама — прыклад ва ўсім.

— Другі раз з татам  дзівімся, як наша матуля  не стамляецца ў паўся-дзённых клопатах — у хляве,  пасадках і працы на прысядзібным участку, — расказваюць дзеці. І працягваюць, выдаючы сямейны сакрэт: — А яшчэ на рыбалках, якія бываюць, вядома, нячаста, мама можа навудзіць рыбы больш, чым тата.

Нямала я пачула непасрэдных дзіцячых расказаў пра Вольгу  Канстанцінаўну. Яна, як і ўсе астатнія мамы,  клапоціцца пра дзяцей: схіляецца над іх ложкам, калі яны хварэюць, правярае ўрокі, вучыць  вязаць і вышываць, дае слушныя парады, калі ўзнікае якое-небудзь праблемнае пытанне. Маме дзяўчаткі давяраюць  і свае патаемныя сакрэты. Ведаюць, што ўсё застанецца толькі паміж імі.

Вольга Канстанцінаўна ўпэўнена, што праца маці — асаблівая. І важна не  толькі нарадзіць, але і выхаваць дастойнага чалавека. Таму ў сям»і Навоша і растуць дзеці ў бацькоўскай пяшчоце, з прыкладам  працавітасці і ў любові да сваёй маленькай  радзімы — роднай вёсачкі.

На здымку: сям»я Навоша прымае ўдзел у раённым конкурсе «Лепшая мнагадзетная сям»я Нясвіжскага раёна 2013″

Іна ВАСІЛЕВІЧ


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.