Музычны падарунак — “Беларускі сувенір”

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

У Нясвіжскай дзіцячай школе мастацтваў адбыўся  канцэрт фартэпіяннай музыкі, які даваў народны артыст Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь, прафесар Ігар Алоўнікаў.

Выдатны піяніст, ён праявіў сябе  яшчэ і як цудоўны расказчык, захапіўшы ўвагу юных і дарослых слухачоў аповедамі пра  музыку і музыкантаў.

Пасля заканчэння Маскоўскай кансерваторыі Ігар Уладзіміравіч убачыў, што ў беларускіх кампазітараў мала фартэпіяннай, але шмат  сімфанічнай, балетнай і опернай музыкі. Таму ён вырашыў самастойна  рабіць транскрыпцыі некаторых твораў для фартэпіяна. Так, увазе слухачоў ён прадставіў два фрагменты  з музыкі Анатоля Багатырова  да драмы Лермантава «Маскарад» — «Вальс» і «Мазурка». Гэты кампазітар — лаўрэат Сталінскай прэміі за оперу «У пушчах Палесся» — больш за 20 гадоў быў нязменным рэктарам Беларускай кансерваторыі, выхаваў шмат таленавітых музыкантаў.

Пасля Багатырова яшчэ 20 гадоў  кіраваў гэтай славутай навучальнай  установай Уладзімір Алоўнікаў — бацька Ігара Алоўнікава. Музыкант-франтавік, ён здаваў свой выпускны экзамен  у кансерваторыі 22 чэрвеня 1941 года. Затым пайшоў у Падольскае  артылерыйскае вучылішча і, закончыўшы яго  па паскоранай праграме, дадаў  да сваіх дзвюх спецыяльнасцей  «кампазітар» і «піяніст» яшчэ адну — артылерыст. З баямі прайшоў франтавы шлях ад Затокі, што пад Адэсай, да возера Балатон  у Венгрыі. Магчыма, менавіта таму  Уладзімір Алоўнікаў  звязаў сваю творчасць  у асноўным з ваенна-патрыятычнай песняй. Яму належыць і славутая «Радзіма мая дарагая», што стала пазыўнымі Беларускага радыё.

Ігар Алоўнікаў зрабіў некалькі  апрацовак для фартэпіяна твораў свайго бацькі. Адну з іх — «Запрашэнне да вальса» — ён сыграў для нясвіжскіх слухачоў.

Для іх таксама прагучалі  фрагменты з балета Г. Вагнера «Святло і цень» — «Варыяцыі Анешкі» і «Оргія фанатыкаў».

Вельмі цікавым быў і расказ пра творчасць артыста СССР Яўгена Глебава, чые балеты «Мара», «Выбранніца», «Альпійская балада» і «Маленькі прынц» сталі вядомымі далёка за межамі Беларусі. Апошні, напрыклад, быў пастаўлены не толькі ў суседняй  Расіі, але і ў Фінляндыі і іншых краінах далёкага замежжа. Калі  дадаць сюды кароткае, але вельмі  мастацкае тлумачэнне «Маленькага прынца» А.дэ Сент Экзюперы, то стане зразумелым, чаму ўрыўкі з аднайменнага балета — «Адажыо маленькага прынца» і «Танец  баабабаў» — літаральна зачаравалі залу.

Сваё выступленне Ігар  Алоўнікаў завяршыў «Беларускім  сувенірам» Яўгена Глебава  з цыкла «Харэаграфічныя навелы», які і стаў для нясвіжскіх слухачоў сімвалічным падарункам на памяць — памяць доўгую і добрую.

Соф»я ЛЮБАНЕЦ

Фота Святланы ПОЛЬСКАЙ


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.