Музычны падарунак — “Беларускі сувенір”

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

У Нясвіжскай дзіцячай школе мастацтваў адбыўся  канцэрт фартэпіяннай музыкі, які даваў народны артыст Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь, прафесар Ігар Алоўнікаў.

Выдатны піяніст, ён праявіў сябе  яшчэ і як цудоўны расказчык, захапіўшы ўвагу юных і дарослых слухачоў аповедамі пра  музыку і музыкантаў.

Пасля заканчэння Маскоўскай кансерваторыі Ігар Уладзіміравіч убачыў, што ў беларускіх кампазітараў мала фартэпіяннай, але шмат  сімфанічнай, балетнай і опернай музыкі. Таму ён вырашыў самастойна  рабіць транскрыпцыі некаторых твораў для фартэпіяна. Так, увазе слухачоў ён прадставіў два фрагменты  з музыкі Анатоля Багатырова  да драмы Лермантава “Маскарад” – “Вальс” і “Мазурка”. Гэты кампазітар – лаўрэат Сталінскай прэміі за оперу “У пушчах Палесся” – больш за 20 гадоў быў нязменным рэктарам Беларускай кансерваторыі, выхаваў шмат таленавітых музыкантаў.

Пасля Багатырова яшчэ 20 гадоў  кіраваў гэтай славутай навучальнай  установай Уладзімір Алоўнікаў – бацька Ігара Алоўнікава. Музыкант-франтавік, ён здаваў свой выпускны экзамен  у кансерваторыі 22 чэрвеня 1941 года. Затым пайшоў у Падольскае  артылерыйскае вучылішча і, закончыўшы яго  па паскоранай праграме, дадаў  да сваіх дзвюх спецыяльнасцей  “кампазітар” і “піяніст” яшчэ адну – артылерыст. З баямі прайшоў франтавы шлях ад Затокі, што пад Адэсай, да возера Балатон  у Венгрыі. Магчыма, менавіта таму  Уладзімір Алоўнікаў  звязаў сваю творчасць  у асноўным з ваенна-патрыятычнай песняй. Яму належыць і славутая “Радзіма мая дарагая”, што стала пазыўнымі Беларускага радыё.

Ігар Алоўнікаў зрабіў некалькі  апрацовак для фартэпіяна твораў свайго бацькі. Адну з іх – “Запрашэнне да вальса” – ён сыграў для нясвіжскіх слухачоў.

Для іх таксама прагучалі  фрагменты з балета Г. Вагнера “Святло і цень” – “Варыяцыі Анешкі” і “Оргія фанатыкаў”.

Вельмі цікавым быў і расказ пра творчасць артыста СССР Яўгена Глебава, чые балеты “Мара”, “Выбранніца”, “Альпійская балада” і “Маленькі прынц” сталі вядомымі далёка за межамі Беларусі. Апошні, напрыклад, быў пастаўлены не толькі ў суседняй  Расіі, але і ў Фінляндыі і іншых краінах далёкага замежжа. Калі  дадаць сюды кароткае, але вельмі  мастацкае тлумачэнне “Маленькага прынца” А.дэ Сент Экзюперы, то стане зразумелым, чаму ўрыўкі з аднайменнага балета – “Адажыо маленькага прынца” і “Танец  баабабаў” – літаральна зачаравалі залу.

Сваё выступленне Ігар  Алоўнікаў завяршыў “Беларускім  сувенірам” Яўгена Глебава  з цыкла “Харэаграфічныя навелы”, які і стаў для нясвіжскіх слухачоў сімвалічным падарункам на памяць – памяць доўгую і добрую.

Соф”я ЛЮБАНЕЦ

Фота Святланы ПОЛЬСКАЙ


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.