Жанчыны ўмеюць чакаць

Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Жанчыны ўмеюць чакаць,

Жанчыны ўмеюць кахаць,

Многае ўмеюць жанчыны.

Пяшчотны іх шчэбет

птушыны,

Што чуць пашчасціла мне,

I вас няхай не міне.

 

He трэба жанчыну гнявіць,

Жанчыну трэба любіць,

Любіць аддана і смела,

Каб музыка ў свеце гучэла,

Што ачышчае наш дух,

Якая толькі на двух.

 

Перад жанчынай, як сыч,

He будзь. He стагні і не хныч,

Калі ты сапраўдны мужчына.

Як нават жыццё запярчыла —

Ёй не заменяць казкі

Тваёй пяшчоты і ласкі.

 

Жаночых надзей не руйнуй.

Жанчыну раўнуй не раўнуй —

Сама ва ўсім разбярэцца.

Глядзі, як шчасліва смяецца

Жанчына. I здзіўлены свет

Зайздросна глядзіць

ёй услед.

 

Прайшла, апякла і растала,

I сумна навокал стала,

Сіроча ў свеце зусім.

З жанчынамі свет не старэе,

Ён маладзее, дабрэе,

I, ўрэшце, нас дорыць ім.

 

I мы іх любім і любім,

За што — пра гэта не трубім,

Між іншым, навошта трубіць?

Жанчыну трэба любіць,

Любіць аддана і смела,

Каб музыка ў свеце гучэла,

Што ачышчае наш дух,

Якая толькі на двух!

Анатоль Грачанікаў


Поделитесь с друзьями
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.